Wysokość zawieszenia

Z Rfactor Wiki

Wysokość zawieszenia to jeden z najistotniejszych parametrów set-upu. Odpowiednio dobrana wysokość procentuje zwiększonym dociskiem aerodynamicznym, co oczywiście przekłada się na szybkość w zakrętach. Powietrze przepływające pod samochodem jest przyspieszane przez dyfuzor (element, o którym głośno w Sezonie 2009 Formuły 1). Dyfuzor powoduje powstanie podciśnienia pod samochodem, co jest znane jako zjawisko Venturiego. Podciśnienie to jest tym większe, im mniejszy dystans między spodem bolidu a nawierzchnią.

A zatem, odpowiednio dobrana wysokość pozwala pokonywać szybciej zakręty. Jednak, w odróżnieniu od ustawień skrzydeł, efekt Venturiego zwiększa docisk w zakrętach bez uszczerbku na prędkościach osiąganych na prostych, jest to zatem docisk "za darmo".

Ponieważ nawierzchnie torów, po których śmigają bolidy nie są idealnie równe, stąd też wysokość zawieszenia musi być dobrana pod każdy tor indywidualnie - np. tor Interlagos "słynie" z wyboistego asfaltu. Zbyt nisko ustawione zawieszenie może powodować ocieranie się spodu bolidu o asfalt. Jest to dopuszczalne dla tylnej osi pod koniec długich prostych , gdy wzrost prędkości powoduje wzrost docisku, a zatem bolid jest coraz mocniej "wciskany" w asfalt. Delikatne otarcia tyłu bolidu na prostej nie wpływają na prędkość ani stabilność, a gdy otarcia są mocniejsze - eliminuje się je podkładkami (packers).

Zupełnie inaczej sytuacja ma się gdy:

• bolid ociera się o tor podczas hamowania
• bolid dobija jedną stroną podwozia do asfaltu w wyniku przeciążeń w zakrętach.

Te dwie sytuacje mogą spowodować gwałtowną niestabilność, odbijanie się bolidu od powierzchni toru. Zwiększenie podkładek nie zawsze przynosi spodziewany efekt, ponieważ ujemnie wpływa na zasięg pracy amortyzatorów

Wysokość zawieszenia, poza ustawieniem samym w sobie, jest zależna także od:

• siły docisku aerodynamicznego (przednie i tylne skrzydło)
• twardości sprężyn
• ilości paliwa